หายหน้าหายตาไปนานมากกับการตีแบด ก๊วนแบดวันนี้น้อยลงอย่างเห็นได้ชัดจริงๆอยากตีตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วๆแหละ แต่เพื่อนๆไม่พร้อมกัน รออีกหน่อยก็ได้วะพอมาวันนี้ก็เลยนัดได้แค่ สามคน อ๋อย โอ สมิชฌน์ (สมิชฌน์ ชื่อมึงพิมพ์ยากมากกูหาตัว “ฌ” อยู่นานทีเดียว) จริงๆแล้วมีเหตุผลอื่นนอกจากตีแบด ด้วยแหละแต่อยากรอให้เพื่อนๆตีแบดให้เสร็จก่อน พอเหนื่อยๆแล้วมาฟังเรื่องเซอร์ไพรส์น่าจะรู้สึกหายเหนื่อย (มั๊ง) ก๊วนแบดก๊วนนี้ ตีกันดึกครับ เริ่ม 3 ทุ่ม กว่าจะเลิกก็นู่นเลยเที่ยงคืน แต่ผมเข้าใจว่าส่วนใหญ่เค้าก็ตีกันอย่างนี้นะ คนทำงานแบบเราๆหาเวลาออกกำลังกายกันลำบากนะครับ หาเวลาออกกำลังกายกันบ้างก็ดีนะ ไอ้วันแรกๆที่เริ่มตีหน่ะ แค่อยากจะมาตีโต้กันสนุกๆ ออกกำลัง แขน ขาบ้าง แต่ผิดคาดครับ ก๊วนนี้ ตีกันแบบกูจะไปเล่นให้ทีมชาติยังไงยังงั้นเลยครับ แม่งมีหมด หน้าเน็ต ท้ายคอร์ท ลูกหยอด โยกซ้าย โยกขวา เรียกได้ว่า ถ้าผมชนะได้นี่ก็คือไอ้พวกนี้มันตีเสียกันซะส่วนใหญ่ แต้มที่ได้ก็ได้จาก การตีเสียของพวกมันนี่แหละ ไอ้ตบแล้วลง อย่าได้หวัง ถ้ามีก็มีแต่ลูกฟลุ๊คๆแหละ

คืนนี้พวกเราตีกันสองคอร์ทเลยครับ ทั้งพื้นยาง แล้วก็พื้นไม้ ก๊วนแบดของเราเคยตีอยู่แถวราชเทวีแต่เหตุผลบางประการทำให้เราต้องตระเวนหาที่ตีกันใหม่ครับ จนเจอที่นี่ครับ แถวพระราม3 KK Badminton โอเค เลยครับ พวกเราตีกันทุกศุกร์ครับ ถ้าใครมาตีที่นี่ก็เข้ามาทักทายกัน มาตีด้วยกันได้นะครับ กีฬาไม่มีพิษภัยครับ มีแต่มิตรภาพ

ปล. เพื่อนๆน่าจะเริ่มรู้บ้างแล้วว่าผมกำลังจะแต่งงาน แต่คนที่ออฟฟิศรอหน่อยนะครับ เดี๋ยวจะค่อยๆทยอยแจกการ์ด ได้ทุกคนแน่นอนครับ ตัวไม่มาไม่เป็นไรนะครับฝากซองกันมาได้ อิ อิ รู้สึกว่ามีคนตื่นเต้นแทนเราอีกแล้ว กูแต่งนะ ไม่ใช่พวกมรึง