เมื่อช่วงปลายเดือนกรกฎาคม ที่ผ่านมา มีงานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาเยือนกรุงเทพฯ ของพี่แตงกับพี่ฟิลกันที่ RCA

ต้องขอบคุณ Chocolate From Newzealand ทั้ง2อันนะครับ ( Kiwi ที่สัมผัสได้ถึงผลไม้ราคาแพงที่มีรสซ่อนเปรี้ยวไว้ในเนื้อ Chocolate และ Macadamia ที่ไม่ใช่แค่ถั่วธรรมดาๆหรือเศษถั่วผสม Chocolate เท่านั้น  ความกรอบของเนื้อ Macadamia มันเป็นอะไรที่ถั่วชนิดอื่นๆเทียบไม่ได้จริงๆ)

ส่วน2กระปุกนี้ ต้องขอบคุณพี่แตงจริงๆครับ เมียผมดีใจมาก แทบจะเป็นกระปุกโปรดของภรรยาไปแล้ว ทาทุกคืนเลย ฮ่า ๆ ๆ (อันนี้ไม่สามารถบรรยายสรรพคุณได้เพราะไม่ได้ใช้เอง)

งานนี้เมาอย่างเดียว แต่…ดันเมาไม่ได้ซะงั้นเพราะติดตรงที่ว่ายังเข้าพรรษาอยู่ก็เลยว่าจะงด เหล้า (เป็นคนดีซะงั้น) แล้วก็ติดที่ว่าต้องขับรถกลับบ้านเองด้วย กินกันดึกเดี๋ยวโดนตรวจแล้วมันจะยุ่ง ไอ้คนที่กินนี่สิ แทนที่แค่เอาพอสนุก แม่ง..กินซะเหมือนอดอยาก ผลลัพธ์ที่ได้คือต้องขับไปส่งคนเมาถึงหน้าบ้าน คิดซะว่าเป็นผลบุญจากการงดเหล้าเข้าพรรษาของกูแล้วกันนะ เลยต้องไปส่งมึงถึงหน้าบ้านเลย

“อ้วกกก!!”  “ไม่ต้องพี่ ไม่ต้อง ผมกลับเองได้”  “อ้วกกก!!”  “ข้ามสะพานกรุงเทพฯ เลี้ยวซ้ายแล้วยาวเลยพี่”  “อ้วกกก!!”  “ตรงไปเลยพี่ ยาวๆเลย”  “อ้วกกก!!”  นี่คือเสียงชวนคุยตลอดการเดินทางกลับบ้านในเวลาผับปิด ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเสียงอ้วกกับกลิ่นอ้วกที่อยู่ในรถเสียมากกว่า ขอบคุณถุงใส่ของฝากของพี่แตงครับ ผมให้น้องมันใส่อ้วกกลับไปฝากที่บ้านเรียบร้อยแล้วครับ คิดว่าที่บ้านมันคงภูมิใจ

กินกันตั้งแต่คืนวันศุกร์ 24 กรกฎาคม แต่เพิ่งมาอัพบล็อกตัวเอง น่าโกรธตัวเองมั้ยเนี่ย (เข็ดการไปกินเหล้ากับคนอื่นๆไปพักนึงเลย ขอโทษเพื่อน DEC ที่ไม่ได้ไปเมาในงาน 30ยังดิ๋ง ติดธุระกับครอบครัวบวกกับยังเข็ดอยู่ด้วยหว่ะ)