ใครใช้ BMW 525i ช่วยบอกหน่อยว่าไอ้ปุ่มที่ว่านี่มันใช้ยังไง…

อันนี้ฟังครั้งแรกแล้วโดนเลย ทำนองที่คุ้นเคย บวกกับเป็นศิลปินคู่โปรดอยู่แล้วด้วย ฮากันไปงานนี้

อันนี้แถมก็แล้วกัน

ปล. ชีวิตจะได้ไม่เครียด

ออกแบบโลโก้รายการข่าวต่างๆไว้ใช้สำหรับช่อง Nation Channel และยังต้องออกแบบ label (แบบ label ไปตามดูกันที่ช่อง Nation Channel แล้วกันนะ ไม่ไหวจะอัพ)  ที่อยู่หน้าจอของทุกโลโก้ที่ออกแบบด้วย บอกได้คำเดียวว่า “เหนื่อย” ที่เหนื่อยเพราะว่าเวลาในการทำงานน้อยมากถึงมากที่สุด บางอันสั่งวันนี้เย็นๆ พรุ่งนี้เช้าก็เอาแล้ว…. เฮ้ย! เดี๋ยว… มันทุกอันเลยนี่หว่า เพิ่งนึกได้….. (ถ้าอยากรู้ว่าเค้าเลือกแบบไหนกันก็ตามไปดูที่ Nation Channel อีกเช่นกัน) ไม่อยากออกแบบโลโก้ไปอีกนาน…..(ถ้าไม่ได้เงินนะ)

มาอีกแล้วกับซีรี่ส์วุ่นวายของชาวเกาหลี คราวนี้มาพร้อมกับความสดใสของยัยตัวร้าย…เฮ้ย!! พอๆ ชื่อซีรี่ส์ใหม่ที่ได้ทำคราวนี้  “petit petit MUSE” คราวนี้ต้นฉบับมีทั้งภาษาเกาหลีกับภาษาอังกฤษแว่วๆมาว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นการ์ตูนนะ หรือกูเข้าใจไปเองวะว่าเป็นการ์ตูน! ยังไงก็ตามไปดูกันเอาเองเน้อ

ชื่อไทยคราวนี้ไม่ยักกะมีวุ่นวายกับตัวร้ายแฮะ แต่เป็น “เปอติ๊ เปอติ๊ มูส แฝดสาวจอมยุ่งกับเวทมนต์แห่งรัก” ทำไป 2 แบบ ไม่รู้เค้าใช้แบบไหนเหมือนกัน

เมดอินไทยแลนด์ แดนดินไทยเรา
เก็บกันจนเก่า เรามีแต่ของดีดี

มาตั้งแต่ก่อนสุโขทัย มาลพบุรี อยุธยา ธนบุรี
ยุคสมัยนี้ เป็น กทม.
เมืองที่คนตกท่อ (ไม่เอาอย่าไปว่าเขาน่า)
เมดอินไทยแลนด์ แดนไทยทําเอง

จะร้องรําทําเพลง ก็ลํ้าลึกลีลา

ฝรั่งแอบชอบใจ แต่คนไทยไม่เห็นค่า
กลัวน้อยหน้า ว่าคุณค่านิยมไม่ทันสมัย
เมดอินเมืองไทย แล้วใครจะรับประกันฮะ

(ฉันว่ามันน่าจะมีคนรับผิดชอบบ้าง)
เมดอินไทยแลนด์ แฟนแฟนเข้าใจ

ผลิตผลคนไทยใช้เองทําเอง

ตัดเย็บเสื้อผ้ากางโกงกางเกง

กางเกงยีนส์ (ชะหนอยแน่)
แล้วขึ้นเครื่องบินไปส่งเข้ามา
คนไทยได้หน้า (ฝรั่งมังค่าได้เงิน)

เมดอินไทยแลนด์ พอแขวนตามร้านค้า

มาติดป้ายติดตราว่าเมดอินเจแปน

ก็ขายดิบขายดีมีราคา

คุยกันได้ว่ามันมาต่างแดน
ทั้งทันสมัย มาจากแม็กกาซีน
เขาไม่ได้หลอกเรากิน
หลอกเรานั่นหลอกตัวเอง…เอย

———————————————-

ดูแล้วก็เลย search หาเนื้อเพลงมาเทียบเคียงกันดู บอกได้เลยว่านายฝรั่งคนนี้  made in thiland แน่นอน (คนไทยที่ทะเลาะกันก็ดูๆไว้นะ…ชอบตอนที่เค้าร้อง “ฝรั่งมังค่าได้เงิน” ฟังแล้วมันโดน) เห็นว่ามีเพลงที่เค้าแต่งเองเป็นภาษาไทยด้วย ลองไปหาดูเอาเองแล้วกัน แต่ต้องบอกเลยว่า เมพขริงๆ

ปล. เพิ่งรู้ว่า เมพขริงๆ มาจากคำว่า เทพจริงๆ เค้าพิมพ์ผิด ด้วยความที่ “ม” กับ “ท” มันใกล้กัน แล้วก็ตัว “จ” กับ “ข” มันก็ใกล้กันอีก เลยกลายเป็นศัพท์ใหม่ซะงั้น (ไม่แน่ใจว่าต้นตำรับน่าจะมาจากเวบพันทิบหรือเปล่า)

หนังสือบันทึกการเดินทางทั่วโลก บันทึกได้ทั้งภาพถ่ายและข้อความที่ทำให้หวนคิดถึงเส้นทางที่ได้ท่องเที่ยวกันมา

แต่รู้สึกเรื่องจะเงียบๆไปนะ เหมือนทำฟรี…. . . .คุ้นๆมั้ย ชาว Traveller 5 5 5

อันนี้เป็นต้นฉบับจากเกาหลี แล้วก็เริ่มเปลี่ยนของเค้าไปเรื่อยๆ โจทย์คืออยากได้เป็นภาษาไทยนั่นแหละ

อ่านเป็นภาษาไทยว่า “เอเลี่ยนแซม นักเรียนวุ่นวายกับเจ้าชายเอเลี่ยน” แล้วก็จำไม่ได้แล้วด้วยว่าเค้าใช้อันไหน ซีรี่ส์เกาหลีกับกู……เข้ากันมากๆ

อันนี้ลองทำเร็วๆดูเผื่อจะเนียนไปกับของเค้าได้ ลองหาซื้อมาดูเอาเองแล้วกันว่าสนุกมั้ย ไม่เคยดูเลยไม่รู้จะเล่าให้ฟังยังไงเหมือนกัน แต่สงสัยว่าทำไมคำภาษาไทยส่วนใหญ่ของซีรี่ส์เกาหลีต้องมีคำว่าวุ่นวายด้วยวะ?

สรุป…ของเดิมๆแบบเกาหลีหน่ะดีอยู่แล้วไม่รู้จะทำเป็นภาษาไทยกันทำไม

เมื่อช่วงปลายเดือนกรกฎาคม ที่ผ่านมา มีงานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาเยือนกรุงเทพฯ ของพี่แตงกับพี่ฟิลกันที่ RCA

ต้องขอบคุณ Chocolate From Newzealand ทั้ง2อันนะครับ ( Kiwi ที่สัมผัสได้ถึงผลไม้ราคาแพงที่มีรสซ่อนเปรี้ยวไว้ในเนื้อ Chocolate และ Macadamia ที่ไม่ใช่แค่ถั่วธรรมดาๆหรือเศษถั่วผสม Chocolate เท่านั้น  ความกรอบของเนื้อ Macadamia มันเป็นอะไรที่ถั่วชนิดอื่นๆเทียบไม่ได้จริงๆ)

ส่วน2กระปุกนี้ ต้องขอบคุณพี่แตงจริงๆครับ เมียผมดีใจมาก แทบจะเป็นกระปุกโปรดของภรรยาไปแล้ว ทาทุกคืนเลย ฮ่า ๆ ๆ (อันนี้ไม่สามารถบรรยายสรรพคุณได้เพราะไม่ได้ใช้เอง)

งานนี้เมาอย่างเดียว แต่…ดันเมาไม่ได้ซะงั้นเพราะติดตรงที่ว่ายังเข้าพรรษาอยู่ก็เลยว่าจะงด เหล้า (เป็นคนดีซะงั้น) แล้วก็ติดที่ว่าต้องขับรถกลับบ้านเองด้วย กินกันดึกเดี๋ยวโดนตรวจแล้วมันจะยุ่ง ไอ้คนที่กินนี่สิ แทนที่แค่เอาพอสนุก แม่ง..กินซะเหมือนอดอยาก ผลลัพธ์ที่ได้คือต้องขับไปส่งคนเมาถึงหน้าบ้าน คิดซะว่าเป็นผลบุญจากการงดเหล้าเข้าพรรษาของกูแล้วกันนะ เลยต้องไปส่งมึงถึงหน้าบ้านเลย

“อ้วกกก!!”  “ไม่ต้องพี่ ไม่ต้อง ผมกลับเองได้”  “อ้วกกก!!”  “ข้ามสะพานกรุงเทพฯ เลี้ยวซ้ายแล้วยาวเลยพี่”  “อ้วกกก!!”  “ตรงไปเลยพี่ ยาวๆเลย”  “อ้วกกก!!”  นี่คือเสียงชวนคุยตลอดการเดินทางกลับบ้านในเวลาผับปิด ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเสียงอ้วกกับกลิ่นอ้วกที่อยู่ในรถเสียมากกว่า ขอบคุณถุงใส่ของฝากของพี่แตงครับ ผมให้น้องมันใส่อ้วกกลับไปฝากที่บ้านเรียบร้อยแล้วครับ คิดว่าที่บ้านมันคงภูมิใจ

กินกันตั้งแต่คืนวันศุกร์ 24 กรกฎาคม แต่เพิ่งมาอัพบล็อกตัวเอง น่าโกรธตัวเองมั้ยเนี่ย (เข็ดการไปกินเหล้ากับคนอื่นๆไปพักนึงเลย ขอโทษเพื่อน DEC ที่ไม่ได้ไปเมาในงาน 30ยังดิ๋ง ติดธุระกับครอบครัวบวกกับยังเข็ดอยู่ด้วยหว่ะ)

รู้สึกว่า เบื่อๆ เซ็งๆ ก็เลยเขียนรูปตัวเองเล่นซะงั้น อยากไปทะเล พักผ่อน นอนเยอะๆ กินอาหารดีๆ อยากทำอะไรที่คนมีตังค์เค้าทำกันอ่ะ แต่ติดตรงที่ไม่่มีตังค์นี่แหละ

วาดรูปเล่นอย่างนี้ไปเรื่อยๆละกันมึง!!!

poster ในแบบแรกๆ จำได้ว่าเสนอให้เป็นแบบแยกกันเป็น 2 แผ่นได้ด้วย เผื่อจะแยกขอลายเซ็นกัน

สรุปในตอนแรก เป็น แบบซ้ายมือก่อน แล้วก็พิมพ์จริง ในแบบขวามือ (ได้โอ๊ตช่วยทำโลโก้มาให้ แหล่มเลย!!)

อันบนเป็น handbill ให้คนญี่ปุ่น (ขอบใจเป็ดมากสำหรับ font ญี่ปุ่น แต่ไม่ได้ใช้หว่ะ กลัวเรื่องลิขสิทธิ์กัน)

ด้านล่างเป็น ticket voucher

อันนี้ใช้ในรายการ  TV

อันนี้เป็นเวที…พอดีกว่า

จริงๆมีอีกเยอะที่ไม่ได้เอามาลงให้ดู ทั้งบัตรคอนเสิร์ต ,ทั้งป้ายห้อยคอ ,handbillภาษาไทย ฯลฯ แค่นี้ละกัน แค่นี้ก็เยอะแล้ว